Adeus multitudinario a Beiras: "Fuches o presidente que merecemos e nunca tivemos"

O Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela, converteuse no escenario dunha despedida multitudinaria a Xosé Manuel Beiras, histórico referente do nacionalismo galego. Representantes políticos, con destacada presenza nacionalista, membros do mundo académico e cultural e numerosos cidadáns participaron nunha homenaxe marcada polo recoñecemento á súa traxectoria e polo compromiso de manter vivo o seu legado.

A dobre mensaxe que atravesou o acto foi a chamada a seguir a súa "ronsel" e o recoñecemento da súa figura como "o presidente de Galicia noutro mundo posible", en palabras de Encarna Otero, amiga e compañeira de loitas do político e intelectual. Na mesma liña expresouse Martiño Noriega, exalcalde de Santiago, a quen Beiras consideraba un fillo político: "Fuches o presidente que merecemos e nunca tivemos".

Un legado que transcende as siglas

A homenaxe reuniu distintas voces que reivindicaron a dimensión política e humana de Beiras. Gerardo Pisarello definiuno como un "irmandiño infatigable" e afirmou que, aínda que xa non estea fisicamente, seguirá camiñando xunto a Castelao e Rosalía e no espírito das novas xeracións que loitan polos seus dereitos.

A alcaldesa de Santiago, Goretti Sanmartín, apelou á necesidade de transmitir o seu legado nun contexto de involución. As intervencións coincidiron en destacar a pegada que Beiras deixa no nacionalismo galego e en quen ven na súa traxectoria un exemplo de compromiso político e social.

O seu fillo reivindica as decisións dunha vida

Un dos momentos máis emotivos chegou coa intervención de Ricardo Beiras, un dos fillos do homenaxeado, que falou en nome da familia. Lembrou como o seu pai, malia converterse no primeiro catedrático de Economía de Galicia, optou por implicarse nas loitas obreiras e dedicar tempo á mobilización social, mesmo acudindo a manifestacións os domingos.

Tamén rexeitou as disputas polos cargos que, ao seu xuízo, desvían a atención do verdadeiramente importante. Na súa intervención, reivindicou unha herdanza política e humana que vai máis alá das siglas e lembrou con agarimo a personalidade do seu pai, incluída a súa recoñecida vea "dandy".

Ricardo Beiras evocou tamén a imaxe que o seu pai construíu xunto a Aurichu, a súa compañeira sentimental, cun estilo propio e recoñecible, sen necesidade de grandes campañas de mercadotecnia.

A música e o himno galego na despedida

O acto incluíu varias pezas musicais interpretadas polo frautista Luís Soto, amigo persoal de Beiras. A música deu paso á gaita e ao Himno de Galicia, nunha sala ateigada na que se ergueron puños e se escoitaron berros de "Galiza ceibe, poder popular!".

Finalmente, o féretro abandonou o Museo do Pobo Galego ao ritmo do Himno do Antigo Reino de Galicia, portado por familiares, xunto a Martiño Noriega e Antón Sánchez, de Anova. Os restos de Beiras foron trasladados ao cemiterio de Boisaca, onde recibiu sepultura.