Materialismo e dialéctica

O materialismo histórico e a dialéctica sirve en esencia na natureza para entender e comprobar a historia mesma. O espírito, non é un don, é un ser algo abstracto, soio comprende o espiritu que ten un para defender por exemplo á clase traballadora, en especial a crase proletaria. O espíritu non se ve soio é un bocábulo no mesmo diccionario. Así que tamén comparando espirito e materia coma a comparo é un feito abstracto, inintelixible, opaco e ate diría eu incompleto. A min me gustaría que parte da filosofía entendera isto que se expoñe. E digo parte, porque hai filósofos que nin saben explicar o que é o espírito; e tamén perteñecen a unha clase determinada, que non é a miña, senón a que defenden os poderosos, poder que emana dunha forma qe eles mesmos defenden.

Ante todo isto que espoño eu me pregunto: ¿si falar solo é delito ou non? A filosofía e práctica na sua forma, pero iso si non sen si na sua práctica cotiá. Estudar a economía dunha forma filosófica quizá sea fácil; pero os filósofos quizáis sexa fácil; pero os filósofos nin nesta materia se paran a explicar. ¿E complexo? Ou é que estes filósofos non explican correctamente o materialismo ou dialéctica en sí.