Policías admiten que a executiva secuestrada 'tiña moitas dúbidas' sobre a identidade dun dos seus captores

Varios dos policías que declararon este martes como testemuñas no xuízo que se segue en Vigo contra os tres acusados polo secuestro dunha directiva dun estaleiro, Saray S., coincidiron en sinalar que a vítima identificou a un dos seus secuestradores 'polas toses e carraspeos' -Francisco P.C.- e a outro, posteriormente, nunha gravación -Carlos S.A. -, mentres que tiña 'moitas dúbidas' sobre a identidade do terceiro -Óscar P.A., fillo de Francisco-.

Estes testemuños contradinse coa declaración da propia Saray, que este luns, no primeiro día do xuízo que se celebra na sección quinta da Audiencia Provincial de Pontevedra, asegurou que, dende o principio, estivo segura de que dous dos seus captores eran Francisco e o seu fillo Óscar, empregados do estaleiro no que ela era xefe de Recursos Humanos.

Na acta da declaración que Saray fixo ante a Policía cando foi liberada, non consta que recoñecese a Óscar porque, segundo sinalou un dos axentes ante o tribunal, 'a vítima tiña moitas dúbidas, estaba nunha circunstancia especial, recén liberada, e só se consignou o que dicía con seguridade'.

Así mesmo, outro policía declarou que, posteriormente, cando se lle puxeron unhas gravacións dos teléfonos intervidos dos acusados, ela 'recoñeceu a Francisco, e tamén a un rapaz -Carlos S.A.- que era o que facía as chamadas para reclamar o rescate' por ela, e que Saray identificaba como 'o agresivo'.

SEN PEGADAS

Por outra banda, as testemuñas tamén confirmaron que, unha vez que se desprazaron á zona onde Saray estivera retida, en O Grove(Pontevedra) deron coa casa -propiedade da familiar de Francisco e Óscar- grazas ás indicacións da propia vítima. 'Ela indicábanos que estaba segura que era ao lado do mar, que puido ver no exterior algo azul, que escoitaba un can ladrando e que o acceso á casa era por unha costa', apuntaron.

Unha vez alí, os funcionarios policiais tomaron numerosas mostras -cabichas, restos dunha botella, bridas, etc-, entre as que Saray identificou uns restos de fita adhesiva cos que fora inmobilizada, así como unha candea, un recipiente de plástico que lle puxeran na cabeza e unha pañoleta da súa propiedade, que quedara na casa cando ela foi liberada.

Non obstante, as testemuñas sinalaron que 'non se atopou nin unha soa pegada dactilar -con valor identificativo- en todo o terreo', como tampouco atoparon evidencias de que a entrada ou algunha ventá fose forzada para entrar.

CHAMADA DE TELÉFONO

Varios axentes declararon tamén que un dos acusados, Carlos S.A., recibiu unha chamada na que un home chamado Roberto lle dicía: 'Chamoume o Pascu, di que non lle chames nin ao móbil nin á casa, que xa se porá el en contacto contigo'.

Este home, Roberto C., foi citado a declarar como testemuña e, aínda que negou ante o tribunal que se producise esta conversación, na sala reproduciuse a chamada telefónica. 'Pois eu non me acordo', optou por dicir finalmente.

A Policía tamén desvelou que, no transcurso da investigación, puideron confirmar que o teléfono móbil prepagamento dende o que os secuestradores chamaron ao pai da vítima para pedir o rescate foi adquirido nunha tenda de Vigo. Non obstante, o comprador achegou datos falsos sobre a súa identidade.

Tamén explicaron os axentes que, tras intervir o ordenador de Carlos S.A., comprobaron como fixera xestións por correo electrónico para vender un anel e un reloxo da marca Bulgari -que presuntamente roubou a Saray cando a custodiaba durante o secuestro-.