“A Academia” de María Xosé Queizán segue a romper marcos

“Esta tarde congregámonos arredor dunha muller pioneira que moveu marcos e abriu novos horizontes. Novelista, poeta, dramaturga, tradutora e activista, son moitas as facetas nas que destacou Queizán, pero hoxe deitamos a mirada sobre dous ensaios que alumearon moitos outros e contribuíron a que o feminismo galego tivese un estilo propio”, afirmou Rosario Álvarez, presidenta do Consello da Cultura Galega. A autora presidiu unha mesa con Inma López Silva como moderadora, que comezou a intervención: “Velaquí. Esta é a túa Academia”. Sentaron ao seu carón, discípulas como Carme Adán, Iolanda Veloso, Marga do Val, Helena González e María Xosé Porteiro. Esta última lembrou como na década dos 80 descubriu “a unha lideresa feminista que me serviu de guía e inspiración por ser pioneira no debate ideolóxico, mesmo antisistema, crítica e propositiva a un tempo desde unha independencia absoluta”. 

Porteiro recoñeceulle a súa admiración como novelista, dramaturga, editora, multifacética e “rompendo marcos”. Pola súa banda, Helena González afirmou que Queizán “como pensadora deu os argumentos para botar a andar unha revolución que une o público e o privado. Nestes ensaios demostra que o feminismo se pensa desde o corpo e con esta edición recuperamos a unha pensadora feminista inaugural. Os seus ensaios permitiron pensar as mulleres e a nación desde o feminismo independente. Os feminismos galegos actuais están en débeda cos seus ensaios afirmativos e audaces”.

No primeiro ensaio, Queizán critica o marxismo desde unha perspectiva feminista, empregando os seus propios argumentos denuncia a explotación e a opresión das mulleres na sociedade contemporánea. Mentres en “Evidencias” recopila artigos nos que establece un paralelismo entre a escravitude da muller e situación do idioma galego como dúas realidades oprimidas.