Jacobo Porteiro: “A xente na UVigo é escéptica despois de moitas promesas incumplidas”

O catedrático de Motores Térmicos Jacobo Porteiro (Vigo, 1976) lidera a candidatura de ConSenso á Reitoría da Universidade de Vigo baixo o lema “Reimaxina a UVigo”.

Incorpora unha nova vicerreitoría de Estratexia Dixital. A que obedece esta decisión?

Unha das cousas que temos que abordar de forma máis urxentes é unha modernización do noso funcionamento interno. Cada vez máis perdemos moitas horas en trámites e procedementos administrativos que non están ben pensados porque non temos as ferramentas dixitais que poden facilitar ese día a día. Non podemos dedicar o tempo que temos ás cousas nas que realmente engadimos valor. Queremos crear unha vicerreitoría para modernizar os noso funcionamento a todos os niveis. E á fronte dela teremos a Patricia Valcárcel, catedrática de Dereito Administrativo, para facelo con todas as garantías legais necesarias.

Non contempla unha vicerreitoría de Infraestruturas. Por que?

Temos a de Planificación, que se ocuparía das infraestruturas, e que estaría integrada coa de Estratexia Dixital.

No seu equipo recupera ata dúas vicerreitoras que xa formaron parte do equipo reitoral de Reigosa. Que o levou a facelo?

Eu tamén formei parte. Foi xente coa que traballei moi ben, gustoume moito o seu traballo e sabía da súa idoneidade para eses encargos. Cando formei o equipo, tratei de equilibrar experiencia na xestión con xente nova para facer un equipo moi diverso que cubrise toda a pluralidade da universidade.

Por primeira vez un membro do PTXAS (persoal administrativo) opta a formar parte do goberno.

Temos un clima laboral algo deteriorado na UVigo. Temos que facer todo o posible para ter un proxecto en común que nos ilusione a todos. María José Pousa non é unha figura simbólica, está no noso equipo por talento e capacidade. Pero por outra parte tamén quería visibilizar que o PTXAS tamén é parte do goberno da Universidade.

Que medidas ten en mente para reconducir a situación do persoal administrativo?

Primeiro, recuperar o diálogo co colectivo e logo, comezar a traballar nunha nova Relación de Postos de Traballo que nos permita fortalecer os servizos e as unidades.

De todos os cambios que cre necesarios na UVigo, cal diría que é o máis urxente?

O máis urxente para min é recuperar a sensación de proxecto en común. Quero recuperar esa ilusión por avanzar colectivamente. É fácil falar en termos abstractos, por iso temos que impulsar moitas medidas para gañarnos a confianza dos colectivos, que están escépticos tras moitas promesas incumplidas.

Fai especial fincapé na axilización de procesos burocráticos. Que medidas impulsará?

Son moitas. Por dicir algunhas, primeiro debemos mellorar a nosa comunicación. Temos moitos aplicativos diferentes para facer trámites do día a día. Fáltanos un portal único co que traballar de forma sinxela. Son moitísimas cousas pequenas que acaban facendo que dediquemos moitísimo tempo a cousas con pouco valor engadido.

Ata que punto pode a UVigo simplificar a burocracia?

Todas as administracións públicas ímonos dando conta de que hai mecanismos que temos que simplificar. Xa temos ferramentas informáticas que nos permitirían axilizar moito os trámites e reducir a carga burocrática. Non se trata de amortizar postos, senón todo o contrario: liberar á xente de traballos rudimentarios.

Vigo Tecnolóxico e o Campus do Mar seguen pendentes. Que prioridade pensa darlles?

Ambos son aspectos nos que a UVigo ten demostrada a súa excelencia. O Campus do Mar pode consolidar á ETEA como un hub de investigación no ámbito mariño. Estamos pendentes dos acordos en torno a estes espazos para que por fin toda a investigación no ámbito das ciencias mariñas que se fai na Ría de Vigo poidan integrarse neste polo de investigación. En canto a Vigo Tecnolóxico, as enxeñarías do campus necesitan ser apoiadas para avanzar. Cada vez temos máis tecnoloxías disruptivas que xorden e nos que Vigo pode marcar a diferencia. Ambos son proxectos prioritarios.

Que estratexia cre que debe seguir a UVigo coa apertura do mapa de titulacións?

Ten que abordarse dende os centros cara a fóra. Os máis axeitados para identificar oportunidades de novas titulacións son os centros. Atendendo ás súas capacidades e coñecendo as demandas do alumnado son os que poden impulsar as peticións de novos títulos. E o papel da reitoría é acompañar e negociar coa Xunta nese mapa de titulacións. No pasado tense feito ao revés, buscando o centro que se faga cargo da docencia despois de facer a negociación. Ese modelo pode levar a certas disfuncións.

Porá a transferencia no centro cunha vicerreitoría dedicada. Cales son os retos da UVigo nesta fronte?

A transferencia de coñecemento é algo esencial que xa facían todas as universidades, pero a nova Lei de Universidades dálle moita máis importancia, situándoa ao mesmo nivel que a docencia e a investigación. Para min é importante ter una vicerreitoría específica de transferencia de coñecemento porque unha das dificultades que temos é que o noso entorno sexa consciente das nosas capacidades. Aí temos que facer moito esforzo de achegar a Universidade á sociedade. Actualmente hai certos laboratorios con moitísima capacidade de transferencia, pero iso está focalizado nuns poucos grupos porque hai certo descoñecemento das capacidades duns e as necesidades doutros.

A crise de natalidade está a piques de afectar á Universidade.

Temos un reto enorme. Hai que competir na captación coas outras universidades galegas e temos que atraer talento de fóra. Tamén ser máis competitivos para ser máis atractivos. Iso en canto ao estudantado novo. Pero a UVigo ten que prestar atención á formación ao longo do ciclo de vida con microcredenciais para profesionais que queren seguir formándose. E xa para completar, fortalecer a nosa oferta do Programa de Maiores.

En 2029 haberá que tomar unha decisión sobre Medicina. Cal é a súa postura?

Agora mesmo temos un acordo de tres anos que temos que respectar. E se nalgún momento se rompe, temos que ter preparada unha titulación propia. Se esa descentralización cumpre os obxectivos, podemos seguir avanzando. O que si vexo claro é que, sexa dentro de tres anos ou tras unha segunda etapa de descentralización, temos que ir a por unha titulación propia para Vigo. Temos que ter un ciclo completo de Medicina máis tarde ou máis cedo.