Cidadáns escravizados

Nunca me gustou a escravitude. Ó día da data sigue sen gustarme. Antóllaseme atroz que un ser humano poida ser amo e señor de moitos outros seres humanos e, no mundo no que vivimos, aínda hai xentes que viven en verdadeiras condicións de escravos. Pero, se atroz se me ofrece a posibilidade de que unha persoa poida...

Isabel I e a unidade de España

Isabel de Castilla, considerada a Católica, malia se casar contravindo unha bula papal que llo prohibía, fíxonos máis dun favor ós galegos. Librou unha guerra civil coa raíña Xoana, mal chamada a Beltraneja, a quen nós defendemos por ser a raíña lexítima e a Casa de Trastámara unha dinastía tamén lexitima e, a...

As mans e a lingua

OP. Boadella, que adoita predicar  dende púlpitos elevados, e cuxos sermóns adoitan facerme rir tanto como as nocturnas homilías do seu colega o P. Buenafuente cando, dende o seu templo da “Quinta”, sección de adoración nocturna, se refire a nós en términos que ó parecer pretenden resultar graciosos, o P....

A vea artística

Hai moitos anos, xa moitos, que un poeta algo noctivago e un chisco cabareteiro, non é que me reprochara nada pero o feito foi que me dixo que, sendo el de obra de dez anos máis ca min, como era posible eu tivera catro libros editados mentres ca il tiña tan só un. Respondinlle preguntándolle cántos levaba el...

Entre Deus e a rede

Os meus compañeiros do Instituto do Posío sen dúbida que han recordar ó Padre Legísima. Deunos relixión en cuarto de Bacharelato. A min suspendeume. Antes do exame libraramos unha pelexa de tizas e a mín déranme cunha nun ollo de xeito que, este, non parou de chorar durante todo o exame, impedíndome copiar a xeito,...

O funcionario destemplado

Acordase alguén dos daquela chamados Poderes Fácticos? Moito respecto causaban. A aqueles ós que non lles metían respecto, impúñanlles non pouca preocupación que millor ha ser que non quede cualificada. Desapareceron, millor dito, transformáronse e agora hai outros, pero como son cousa de alta política millor nin os...

Isabel I e a unidade de España

Isabel de Castilla, considerada a Católica, malia se casar contravindo unha bula papal que llo prohibía, fíxonos máis dun favor ós galegos. Librou unha guerra civil coa raíña Xoana, mal chamada a Beltraneja, a quen nós defendemos por ser a raíña lexítima e a Casa de Trastámara unha dinastía tamén lexitima e, a...

Mareando a perdiz

No momento de redactar a Constitución, esta que temos, que Manuel Fraga presaxiou frustrada por idéntica razón a que frustradas foron todas as anteriores a ela, nese momento, pasou o que pasou, a saber: que agora falla, entre outras razóns, por non estruturar o Senado como unha cámara de representación territorial...

Unha cousa e a súa contraria

Ooutro día atrevinme a dicirlles que Séneca, ás veces, afirma unha cousa e, unhas páxinas máis alá, vai e se contradí. A algúns pareceulles impropio dalguén sensato o prantexar este tipo de cuestións e, ó tempo, pareceulles a outros impropio de Séneca este tipo de frivolidades. A min, confésollo, non me parece mal...

Senadores, senatrices e senatroces

Cada día que pasa é máis sorprendente o nivel dialéctico que acadan os nosos representantes. E que dicir do retórico! Non hai máis que recordar, a propósito deste último, a repetitiva elocuencia coa que un nervioso e xesticulante líder político alcumaba como "la banda" ó seus opoñentes millor cualificados. Hoxe, é...

Senadores, senatrices e senatroces

Cada día que pasa é máis sorprendente o nivel dialéctico que acadan os nosos representantes. E que dicir do retórico! Non hai máis que recordar, a propósito deste último, a repetitiva elocuencia coa que un nervioso e xesticulante líder político alcumaba como "la banda" ó seus opoñentes millor cualificados. Hoxe, é...

Esforzo, ilusión, tempo

Hai ben anos que non vou de pesca. A última vez que fun pesquei tanto que, de contado, pensei que toda canta vez volvera ó mar nunca volvería pescar en cantidade semellante e sería unha frustración que nunca substituiría, millor dito que apagaría esta emoción coa que agora podo recordar aquel día. Antollóuseme, este...

Hippy, pero pouco

Cando eu era pouco menos, ou pouco máis ca un rapaz, a saber, daquela case todos eramos medio hippies. Ó principio non sabiamos moi ben en que consistía iso de selo, iso de ser hippy, pero xa empezabamos. No meu caso, por exemplo, enteiréime de que eu o parecía porque un día chegou a casa o meu pai e díxome: "Oe,...

Paremias de Dahomey

Escribo ó día seguinte ó da investidura fracasada. Non sei se poñerme a facer disquisicións a cerca dos resultados de tanta exposición ás alturas estratosféricas, onde as jet stream poden facerte chegar de Nova York a Londres en catro horas e media, case que un pouco antes de despegar e onde, tanto trato cos que...

Infidelidades e política

Ooutro día, un grupo de xente amiga, confrontamos opinións a cerca de dúas cidades certamente fermosas. Uns votaban por Viena mentres, outros, optabamos por Praga que ademais ten un castelo coma o de Allariz. Un castelo que só se pode ver se miras pra el cos ollos do corazón. Unha vez que o rei actual foi a...

Vivos, muertos, marinos y políticos

Hace muchos años que leí, ya no recuerdo en dónde, una frase de Unamuno -de quien nunca fui lector fervoroso, conste; ni de sus nívolas, ni de casi nada suyo- que "existen tres clases de entes: los vivos, los muertos y los marinos" y la hice mía. La convertí poco menos que en un lema y la llevo arrastrando en mi...

Perros y académicos no cobran igual

Relata Georg Christoph Lich-tenberg, lo hace en uno de sus "Aforismos" que, antes de la Revolución, los perros de caza del rey de Francia percibían un sueldo superior a los de los miembros de la Academia de Inscripciones y Lenguas Antiguas o, si me dejan decirlo en francés que siempre mola más, de la Académie des...

Un barquiño alleo ó cotiá

Jonatham Dunne é un súbdito británico, de obra de medio século ou así, co que unha vez tomei unha cervexa na Praza Roxa de Compostela. A Praza Roxa de Compostela chámase así porque dela partían as manifestacións naqueles anos gloriosos, inmediatamente anteriores e posteriores ó 68, no que, calculo eu, el debeu...

O que vai de Zurich a 2019

Oque tal vai de onte a hoxe. No 1972, naquela lonxana data, cando non había moito que eu desembarcara e xa me dera tempo a facer a mili (quen se acorda dela!) eu traballaba nun banco que, como tantos outros, hoxe contamos entre os desaparecidos. Ese banco mandarame a Suiza, de xeito que vivín en Zurich durante un...

Aplaudidores de santos pequeniños

Contan, pero non me fagan moito caso porque o que abondan son as malas linguas (ou si porque o mundo tenlle cousas ben máis raras e tragamos con elas coma se nada), contan que na antiga Unión Soviética sempre había unanimidade nas grandes decisións que se tomaban no Soviet Supremo cada vez que este se reunía. E que...