O DOG fai pública a declaración como Ben de Interese Cultural dos Castros de Neixón, en Boiro (A Coruña)

A elección para declaración BIC deste área, que inclúe o Castro Grande, o Castro Pequeno de Neixón e a paraxe natural na que se localizan; fundaméntase nos seus 'excepcionais valores patrimoniais' e na 'súa singular beleza paisaxística'.

A delimitación da zona arqueolóxica alcanza a área de protección integral -que abrangue os dous depósitos castreños- e o ámbito de protección, espazo que dá soporte ambiental á área de protección integral.

A declaración de ben de interese cultural con categoría de zona arqueolóxica abrangue a totalidade dos rexistros arqueolóxicos vinculados aos depósitos do Castro Grande e Castro Pequeno de Neixón, incluíndo os bens inmobles, mobles e as evidencias materiais de carácter arqueolóxico e paleoambientales existentes na superficie, subsolo e augas.

CARÁCTER PARADIGMÁTICO

O carácter 'paradigmático' de ambos os dous depósitos confírelle ao conxunto un 'valor patrimonial único', segundo a Xunta. Así mesmo, pola cantidade e calidade da información arqueolóxica, estes depósitos constitúen un 'referente fundamental' para o coñecemento da protohistoria de Galicia.

O seu destacado interese histórico vén determinado porque esta área arqueolóxica comprende dous dos asentamentos castreños máis representativos da evolución destas comunidades dende a transición Bronce Final-Idade de Ferro e a época tardorromana.

Na área máis próxima a terra, o Castro Grande de Neixón, identifícase como un poboado rodeado por fosos e unha muralla perimetral, mentres que a 200 metros do, na punta da península, o Castro Pequeno constitúe un asentamento máis antigo e de menores dimensións, tamén delimitado por unha muralla.

Segundo as datacións, o Castro Pequeno de Neixón atopa entre os castros máis antigos de Galicia, cunha primeira fase de ocupación na transición Bronce-Idade de ferro.