¿Dónde estoy?  > Noticias de los lectores

Enton na web da Mesa nunca houbo un correo electrónico para DENUNCIAR o incumprimento do Decreto de Normaliación ? Retirado despois do lío que se montou coa Consellería de Educación... que por certo enviou un comunicado ós Centros para deixar claro que NINGUÉN que non fora a propia Inspección debera ter acceso ós datos de cumprimento do Decreto...!

Ademáis a MESA tampouco debe coñecer de nada A Gentalha do Pichel, nin AMI, nin AGAL... que va... son todos xentes de mal vivir que nin siquera estiveron na manifestació a prol da Lingua Galega en Santiago... non a Mesa non tiña nada que ver con todos estes asuntos colaterais...?

Bueno... se é certo... mañán dende a Tribuna na Praza da Quintana teñen unha boa oportunidade para facer as Declaracións Oportunas... ¿pero eso xa sería moito pedir?

Mentres tanto seguimos cos carteis que EXCLÚEN ós galegos e galegas por dicir o que pensan e así imos facendo NACION pouco a pouco cara a NINGURES... ¿non si?

Para mostra un botón:
http://www.soitu.es/soitu/2008/07/12/flts02/1215898243_081784.html

EN GALICIA I EN LIBERDADE ! svp

Amigo Erasmo,

Dun tempo a esta parte estanse a difundir socialmente, con toda impunidade, determinadas mensaxes e tópicos sobre a situación do galego e do castelán en Galiza que, simplemente, non se axustan á realidade.
Moitas persoas mantivemos silencio até o momento, preferindo non dicir ren, mais hai determinados momentos en que é necesario usar a palabra.
Veño de ler con atención a súa “resposta urxente” ao Manifesto a prol da convivencia lingüística…e considero necesario facer algunhas puntualizacións aos seus “argumentos”:

1. Nunca, e cando digo nunca quero dicir nunca, nin A Mesa nin ningunha outra organización denunciaron individualmente profesorado concreto por estar a incumprir as leis. O que si fixo A Mesa –e como non interesa, non se di –foi denunciar os inspectores educativos responsabilizados daqueles centros en que si se sabía do incumprimento do Decreto 247/95; precisamente, por non faceren o seu traballo e non cumpriren coas súas obrigas.

2. Non me consta –e de non ser así, sería bo aportar probas ou datos concretos –aplauso ou xustificación ningunha, nin da Mesa nin de ningunha outra entidade de fins iguais ou semellantes, a vídeo ningún na rede; e menos vídeos ofensivos ou que induzan á violencia ou á agresión. Quen coñece ben o traballo da Mesa sabe que ese nunca foi, é nin será o seu estilo…Aínda que non falte quen desexe o contrario!

3. Amósase Vde. en contra, até en varias ocasións ademais, do uso ou da “obriga” de uso por “decreto” dunha lingua. Supoño que iso valerá tamén para o castelán; curiosamente, unha lingua que, por precepto constitucional (¡), todos os cidadáns do Estado temos o deber (¡) de coñecer. E, así mesmo, vexo de agradecer que se poñan exemplos de linguas, oficiais nos seus territorios, que dunha ou outra maneira non sexan “lexisladas”. É certo que hai estados que non indican constitucionalmente cal ten de ser a lingua oficial (até hai estados que nin Constitución teñen), mais regulan o uso da(s) súa(s) lingua(s) oficial(ais) por outras vías. Imaxinan un funcionario alemán que se negue a atender en alemán os seus administrados en atención ao seu “dereito individual” a falar “a lingua que lle pete”? Iso é o que significa lingua oficial na práctica; e tan oficial é o alemán no seu territorio como o galego no seu, felizmente.

4. Di Vde. que o “Manifiesto por la Lengua Común” non é un ataque aos dereitos lingüísticos das persoas galego falantes nin nega a existencia doutras linguas no Estado distintas do castelán. Que máis negación pode ser un manifesto que promove con todo descaro unha “xerarquía” practicamente militar dunhas linguas sobre outras e considera “normal” e “imprescindíbel” que no Estado haxa unha “lingua A” obrigatoria e unhas “linguas B” que o manifesto sitúa directamente como “opcionais”? O galego tamén era “opcional” no franquismo. Porén, optatividade non é oficialidade. E a optatividade por si soa non garante dereitos.

Cordiais cumprimentos