¿Dónde estoy?  > Vigo

O primeiro acto homenaxe a Celso Emilio Ferreiro na cidade tivo lugar onte en Librouro.

Ramón Nicolás, Luís Ferreiro e Méndez Ferrín, na primeira homenaxe en Vigo no Ano de Ferreiro. (Foto: FELIPE CARNOTTO)

O presidente da Real Academia da Lingua, Xosé Luís Méndez Ferrín; o biógrafo do autor, Ramón Nicolás, e o seu fillo Luís Ferreiro reuníronso para presentar o monográfico da revista 'Arraianos', adicada a Celso Emilio. O valor engadido a este recoñecemento é que a publicación está editada por mocidade de Celanova, vila natal do escritor. O que sentía pola súa terra quedou reflectido na súa obra, concretamente en 'Onde o mundo se chama Celanova'. En palabras do seu fillo, 'é unha declaración pública do seu amor como arraiano'.

Hai 33 anos que morreu, pero os seus escritos seguen a estar de actualidade. 'O que lle preocupou no seu momento, persiste na actualidade e a xente nova síntese identificada co que le'. Así explica o seu vástago Luís a aceptación do seu poemario: 'A súa figura continúa a ser permanente; e o autor con máis musicalizaciones dos seus poemas en Galicia, superando as 200, e en distintos estilos, incluido o rap'.

A banda Labregos do Tempo dos Sputniks amosaron tralas intervencións a actualidade das letras de Celso Emilio, adaptándoa a ritmos modernos.

Alonso Montero, Xaime Quessada, Isaac Díaz Pardo, Méndez Ferrín o Armando Requeixo son algúns dos nomes que participan no monográfico de 'Arraianos. Celso Emilio fai 100 anos', xunto a abondoso material inédito do poeta. Lembranzas, recoñecementos e soidades atópanse nese artigos. Pero para Luís, o máis reseñable do seu pai son dous aspectos: 'A súa sociabilidade, tiña unha facilidade asombrosa para conectar coa xente, e a adicación da súa vida á defesa de Galicia'.

Dende o punto de vista literario, 'Longa noite de pedra' representa a obra máis popular de Celso Emilio Ferreiro. Clasificada como poesía social ou belixerante non foi o único xénero que desenvolveu. Ao seu fillo gustaríalle que no centenario se xeralizase o coñecemento das composicións amorosas, das de corte modernista e a denominada polos críticos como a antropolóxica: 'Como din os seus estudiosos, en Celso hai moito Celso'.

Celso Emilio Ferreiro ten moito de vigués: Vivíu na cidade antes da migración e morreu aquí en 1979 , mentras pasaba as vacacións cos seus fillos que residen en Vigo.