¿Dónde estoy?  > Opinión > Cartas al director

Naqueles anos da dictadura Tuis era un 'niño de fascistas empedernidos', desde o Alcalde e concelleiros ata os máis poderosos e ricos daquela época. A Curia tamén os apoiaban. E despois, moi lonxe, estaban os outros, os pobres, os esquecidos...

Daquela houbo uns cantos valentes que defendían a os máis débiles, como o Arcebispo Lago e o pai de Xosé María Álvarez Blazquez. O Arcebispo era un home moi caritativo e todos os meses, baixo sobre mandaba diñeiro para os pobres. O día que o nomearon Bispo fixo unha comida para todos os pobres, cativos e maiores, todos xuntos na súa festa.
O Sr. Álvarez era un médico moi bo e humano que atendía a todos, e en especial os pobres (que nese tempo eran bastantes) os que a moitos non lles cobraba a consulta e lles subvencionaba os medicamentos. Os Blázquez foron, son e serán unha familia moi querida en Tuy. A cidade de Tuy síntese orgullosa desta familia, deste médico tan recoñecido e con tanta humanidade e do seu afamado fillo, un gran escritor galego e Cronista Oficial da Cidade de Vigo.
Estes días, todos os seus amigos e coetáneos o lembraron na prensa, xente tan ilustre como Xosé Méndez Ferrín, gran escritor e xornalista como, entre outros, o tamén recoñecido Lalo Vázquez Gil.
Agradecer tamén a labor dun gran escritor e mellor persoa, o pai do galleguismo, Don Francisco Fernández del Riego que carga ás súas costas grandes e numerosas xoias literarias e o orgullo de ser o impulsor do Día das Letras Galegas.
Solicito desde aquí al Iltmo. Sr. Rocha Alcalde de Tuy, un recoñecemento a esta xente, os Blazquez, adicándolles unha placa ou busto na súa honra.

'O forte vento do norte matou o meu ben querido amigo unha noite'